Auteur: Wessel Aslander Datum: 24/01/2012 Categorie: Column

Zo erg is het dus!

Het lijkt wel mode: hang overal maar een prijskaartje aan, ook al is het onmogelijk om in geld uit te drukken. Zo zou een goed huwelijk € 84.000 per jaar waard zijn voor mensen die dat niet hebben, een goede gezondheid voor mensen die ongezond zijn € 360.000 per jaar en het regelmatig zien van je vrienden of familie € 76.000 per jaar. Zo zou het uiteenspatten van je relatie € 69.000 per jaar kosten voor gelukkige stellen en een scheiding € 26.000 per jaar. De Britse econoom Nick Powdthavee, die blijkbaar niets beters te doen had als doctor in de economie, heeft het allemaal berekend op basis van peilingen onder 10.000 Britten. Volgens hem kun je met ‘n klassieke kosten-batenanalyse precies berekenen wat ‘n vriendschap waard is, wat geluk waard is en wat de geldelijke waarde van je relatie of huwelijk is. Blijkbaar heeft deze Engelsman zich heul veul zitten te vervelen; ik zou weleens willen weten wat dit belachelijke onderzoek heeft gekost !

Daarnaast kent hij het zeer bekende Engelse spreekwoord: “you don’t know what you’ve got until it’s gone” (je weet niet wat je hebt totdat je het kwijt bent) óók niet ! Want dan had hij kunnen weten dat er héél veel zaken zijn, die nooit in geld uit te drukken zijn. En ook al zouden mensen er een bepaalde waarde aan kunnen hangen, dan is dat 1000% (geen tikfout) afhankelijk van het tijdstip waarop dat wordt ‘gemeten’. Ik durf rustig te stellen dat een hele goede vriendschap voor een geïnterviewde in slechte tijden véél meer waard is dan in goede tijden, idem dito voor een uitstekend huwelijk of een bereslechte relatie. Het enige dat er nog aan ontbreekt is dat de calculerende burger binnenkort tegen zijn vriend of vriendin zegt ‘dat hij of zij het (niet meer) waard is’ en daarbij een geldbedrag noemt. Op dat moment is onze beschaving definitief voorbij ....

Pensioenfondsen doen het juist hartstikke goed !

Ik kom voor de laatste keer nog even terug op het pensioenverhaal, want ik heb eindelijk de cijfers die nodig zijn om het verhaal dat ik eerder over de waanzin van de rekenrente hield, te onderbouwen. In 2006 hadden Nederlandse pensioenfondsen circa € 600 miljard belegd vermogen, in 2008 was dat (ondanks de kredietcrisis) gestegen naar bijna 700 miljard, eind 2010 circa 800 miljard en eind 2011 was dat (ondanks de schuldencrisis) doorgestegen naar bijna 875 miljard ! Ik wist dit in hele grote lijnen al wel, maar ik wilde de cijfers ‘op een rijtje' hebben om u te laten zien dat pensioenfondsen structureel goed presteren en stug doorgaan met een enorme vermogensopbouw. Iedereen die dus beweert dat het (zelfs maar gedeeltelijk) de schuld van de pensioenfondsen is dat er nu op pensioen(opbouw) wordt gekort, begrijpt er dus helemaal niets van ! RTL Z bracht het zelfs zo: "Nederlandse pensioenfondsen zijn nog nooit zó rijk geweest, het geld klotst over de reling: eind 2011 liep het totale vermogen op tot 875 miljard euro, een record” ! Alle pensioenfondsen bijeen scoorden vorig jaar € 74 miljard winst oftewel 9% rendement en alleen al in het laatste kwartaal was dat 40 miljard. Over een langere periode gerekend betekent dit dat het vermogen van alle pensioenfondsen sinds ongeveer 2000 is verdubbeld en nu al 140% van het BBP (600 miljard) bedraagt; een absoluut onovertroffen prestatie !

Keiharde cijfers tonen pure waanzin v.d pensioenkorting aan

Onze pensioenfondsen zijn dus nog nooit zó rijk geweest en zelfs pensioenfondsen, die nu in de problemen zitten vanwege die totaal absurde dag-rekenrente, hebben uitstekende rendementen gemaakt. Zo heeft metaalfonds PME haar vermogen van 22,6 naar 25,8 miljard zien stijgen; een rendement van 14%. Maar tóch moet zij de pensioen(opbouw) in april 2013 met maar liefst 6-7% gaan korten als die ADHD-rekenrente niet wordt genormaliseerd. Want die noteert momenteel al onder 2,5% en dat scheelt (schrik niet) ruim meer dan 20% dekkingsgraad ! En iedereen is het er wel over eens dat we in uitzonderlijke tijden leven en de rekenrente, die vroeger standaard op 4% stond (langjarig gemiddelde) over een aantal jaren veel normaler is. Dat is uiteraard het idee van een langjarig gemiddelde: je stabiliseert de dekkingsgraad in tijden met een afwijkende langjarige rekenrente. En ik kan u ook precies voorspellen wat er gebeurt als er goede economische groei terugkeert en de rekenrente bijvoorbeeld op 5,5% komt te staan. Dan zullen de politici likkebaardend naar dekkingsgraden van 150, 160 of misschien zelfs wel 170% staan te kijken en worden er weer wetten ontworpen die de kassen van de pensioenfondsen ‘afromen’. Dat flikten ze enkele decennia geleden ook en ik blijf dat pure diefstal vinden ! En daarmee hebben we waarschijnlijk de belangrijkste reden te pakken waarom de Tweede Kamer indertijd heeft ingestemd met een dag-rekenrente in plaats van een langjarig gemiddelde ...

AEX bijna bij bovenkant ‘gap’

De nogal onverwachte en keiharde daling van begin augustus (midden in de bijna altijd rustige zomervakantie !) van maximum 338,5 naar minimum 277,5 heeft een grote koers’gap’ (iets kleiner) achtergelaten die gevuld moet worden vóórdat de index serieus verder kan. Het gros van dat gat is inmiddels gevuld en het laatste restantje is nu ‘aangebroken’ om ook ’verorberd’ te worden. Want de RSI blijft zich, na de eerder aangekondigde terugtest (die succesvol verliep), geweldig goed gedragen en neigt zelfs naar een stijging tot 70 of nog verder. Een serieuze stijging daarboven, iets dat ik voorlopig nog niet verwacht, zou het signaal voor aandelen tijdelijk even op oranje kunnen zetten, maar is nog niet aan de orde. En dus gaat de AEX verder met zijn stijgende patroon van enkele weken stijging, daarna een week of 2 enige terugval gevolgd door een nieuwe fase van stijging. Zo is de index vanaf eind september, toen ik begon te vermoeden dat de bodem bereikt was rond steun 265 alweer gestegen naar 323; 22,5% winst ! En dat wordt nog véél meer als de index erin slaagt om de genoemde ‘gap’ in de komende weken te overbruggen. Ik ben echter wel van mening dat de prestatie van aandeel tot aandeel enorm zal verschillen gezien de technische situatie van veel van deze aandelen. Het is dus van uiterst groot belang om zéér selectief te zijn in de aandelen, die u in portefeuille heeft (of wil opnemen of verkopen).

W.Aslander

Dhr. Aslander is directeur en hoofd technische analyse van WAvisie, een beursdienst met de focus op de Nederlandse markt. Daar combineert men decennia aan ervaring met technische analyse (TA) en een goede nachtrust (risicobeheersing) in concrete analyses met aan- en verkoopmeningen in ECHTE portefeuilles. Meer informatie op www.wavisie.nl. Dhr. Aslander schrijft zijn dagelijkse columns voor www.wallstreetweb.nl geheel op eigen titel. Hij belegt al meer dan 20 jaar met TA als leidraad maar gebruikt op de achtergrond ook kwalitatieve-, kwantitatieve- en fundamentele analyse en andere analysetechnieken en -methodes. Het veelzijdige beleggingsprogramma Vestics is zijn TA-basis. In '06 werd hij 'Beste analist van Nederland' bij Guruwatch en in '06 én '07 hij werd 2 keer tweede bij de verkiezing tot "Beursgoeroe" (Blikopdebeurs). In 2007 werd hij tevens genomineerd bij de '25 beste beleggingsexperts van Nederland' van Goudenstier. In '08 werd hij vierde 'beursgoeroe 2008' bij Blikopdebeurs; de jury noemt zijn werk 'realistisch en veelzijdig'. Ook weet hij de 'flop-guru's' van Guruwatch structureel te vermijden ! Aslander geeft selectief lezingen over financieel-economisch gerelateerde onderwerpen in brede zin.

Noot: Deze column is een strikt persoonlijke mening; elke conclusie hierin is

vrijblijvend en niet bedoeld als (professioneel) advies. Aan meningen danwel conclusies in deze column kan dan ook geen enkel recht of plicht worden ontleend. Controleer zelf of de inhoud voor u wel bruikbaar is, als u deze wilt toepassen. Posities van de schrijver zelf worden voor zover mogelijk steeds vermeld, maar kunnen per minuut, uur, dag, week of maand wisselen. Momenteel heeft hij posities in ASML, ARCM, Fugro, RAND en TOM.