Auteur: Wessel Aslander Datum: 11/03/2010 Categorie: Column

Meer gezwam

U weet het: ik kijk soms graag even terug. Mediatechnisch gezien vind ik dat een absolute noodzaak, bijvoorbeeld om zaken in hun perspectief te plaatsen, conclusies over ontwikkelingen te kunnen trekken en vooral om ervan te leren ! Want een wijs man heeft ooit gezegd dat iemand, die niet leert van zijn geschiedenis, altijd dom zal blijven. En aangezien ik niet dom ben noch dom wil worden, zal ik van tijd tot tijd even terug moeten kijken naar allerlei aspecten van de dagelijkse mediahectiek. Want in die hectiek verliest de nuance, de achtergrond en de nauwkeurigheid het regelmatig van de drang om snel te scoren, een pittige titel en het perspectief van het verhaal. Trouwe lezers weten wel dat ik daar zelden of niet aan mee doe, waardoor ik ook gelukkig zelden een mispeer maak ...

De (zeer onterechte) Obama-correctie

Weet u het nog ? Een jaar geleden stond Nederland ‘zomaar ineens’ op een lijst van de belangrijkste belastingparadijzen in de wereld. De commotie in Den Haag was groot en vrijwel onmiddellijk werd er iemand naar Washington gestuurd, om Obama te vertellen dat Nederland toch echt geen belastingparadijs is. Kort daarna schreef ik al dat ik mijn sterke twijfels over de actie van Den Haag had, omdat Nederland wel degelijk te bestempelen zou kunnen zijn als belastingparadijs. Het hangt er voornamelijk vanaf waar naar wordt gekeken om in aanmerking te komen voor de titel ‘belastingparadijs’. Er zijn hier b.v zeer gunstige (bijna tot nul gereduceerde tarieven voor allerlei fiscale constructies zodat heel vermogende trustpartijen, beheermaatschappijen  en andere bedrijven graag in ons land verblijven. Enige tijd geleden ontstond daar ophef over door een tv-uitzending, die enkele wetenschappers aan het woord liet die beweerden, dat ons land daarmee tot € 16 miljard per jaar mee ‘verspeelde’. U hoeft dus niet onmiddellijk te denken aan een land met een bankgeheim zoals dat momenteel in Europa onder vuur ligt in Luxemburg, Liechtenstein, Monaco, Zwitserland en andere landen. En wat schetst mijn (lichte) verbazing ? Eind vorig jaar belandde Nederland op de 15e plaats van de 60 ‘minst doorzichtige belastingparadijzen ter wereld’, zoals opgesteld door TJN (Tax Justice Network) ! Dit is een internationaal onderzoeksbureau dat kijkt naar aspecten zoals bankgeheim, transparantie in financieel-economische wetgeving en de mate van financiële activiteiten in (en met) het buitenland. Dat is niet bepaald iets om trots op te zijn, zeker niet als u weet dat de Financiële Geheimhoudings-index de Nederlandse Antillen pas op de 38e plaats heeft gezet. Kampioen is de Amerikaanse staat Delware, op de voet gevolgd door de ‘usual suspects’ Luxemburg, Zwitserland en de Kaaimaneilanden. Ook de stad Londen, Ierland, Bermuda, Singapore, België en Hongkong scoren hoog. Had die Obama wel degelijk gelijk !

Werken is zéér gezond. Toch ? ECHT niet !

Ik heb altijd gedacht en gehoord dat werken gezond voor je is. Die gedachte werd steeds genuanceerder toen ik voor het eerst onregelmatiger ging werken en kreeg steviger vraagtekens toen mijn werk zich in roosters begon te begeven. Ik heb voor verschillende werkgevers in meer dan 20 jaar gewerkt, en overal was wel wat. Zo waren er de ‘incidenten’: een collega die stoflongen had, een ander met versleten knieën en een volgende aangetast door kanker. Ruzies, stress en hoogoplopende conflicten waren er ook. Om nog maar te zwijgen van de diverse begrafenissen van (vaak nog jonge[re]) collega's, die het in de ‘ratrace’ om een of andere reden niet hebben gered. Natuurlijk kwam dit niet allemaal door het werk, omdat privé ook de nodige dingen speelden. Maar langzaam maar zeker drong het tot mij door dat maar een enkeling zijn carrière volledig gezond verlaat op de AOW-leeftijd. 80% gebruikt voor zijn 65e langjarig medicijnen en het aantal levensjaren zonder een chronische ziekte (al dan niet opgedaan tijdens het werk) loopt terug. Terug ? Terwijl ons aantal levensjaren steeds verder oploopt ? Dan loopt de kwaliteit van ons (werk)leven dus per saldo terug. En toen kwamen de resultaten van dát onderzoek: de universiteit van Stockholm berekende dat het stoppen met werken iemands lichaam en geest onmiddellijk 10 jaar jonger maken ! Klachten aan het bewegingsapparaat, astma, depressies, stress, hartinfarcten en beroertes daalden dramatisch in frequentie zodra werd gestopt met werken. En in tegenstelling tot wat veel gedacht wordt: geslacht, huwelijkse status of nivo van werken maakten weinig uit. De onderzoekers concluderen dan ook terecht dat pensionering een gigantisch positief effect heeft op de gezondheid; op alle niveaus. Daarvoor volgden zij bijna 15.000 mensen gedurende 7 jaar voorafgaande en 7 jaar na pensionering. En Donner en co. willen ons juist jaren langer laten werken ! Ben ik dan te cynisch als ik zeg, dat nóg langer werken in de context van dit onderzoek een soort half doodvonnis wordt waardoor de Nederlandse staat straks veel minder AOW-uitkeringen hoeft uit te betalen ?

Arm is véél wijzer en wij zijn blijkbaar ‘dom’

Is het u de laatste tijd ook opgevallen ? De discussie over sterk gegroeide begrotingstekorten en staatsschulden speelt zich met name af in de relatief ‘rijke’ landen. Als geen ander zijn westerse landen inclusief Japan erin geslaagd om deze tekorten tot grote hoogtes op te jagen. Nederland dreigt op 70% BBP-staatsschuld uit te komen eind dit jaar (was 40% in 2007), de VS zit tegen die tijd waarschijnlijk rond de 100% en Italië haalt met groot gemak de 120%. Nóg erger is het in Griekenland en de prognose voor 2020 voor Japan, dat al enkele decennia worstelt met een nulgroei en hardnekkige deflatie, bedraagt 250-300% BBP staatsschuld ! Zoals bekend van talloze eerdere columns hangt de draagbaarheid van deze tekorten nauw samen met mogelijke economische groei, en dan zijn de westerse landen inclusief Japan wederom slecht uit omdat er nauwelijks economische groei is en komt. Daarentegen hebben landen als Brazilië, Rusland, China, Turkije, Indonesië, Mexico en Indonesië veel lagere staatsschulden, amper of geen begrotingstekorten en vaak veel hogere economische groei. Zulke landen komen relatief gezien veel beter uit de kredietcrisis met minder schulden en begrotingstekorten, en kunnen van opnieuw sterke economische groei profiteren om deze schuldpositie is nog verder terug te brengen. Veel westerse landen daarentegen zullen met relatief zwakke economische groei tot en met 2012 (aldus de economen) de grootste moeite hebben om hun begrotingen in evenwicht te brengen, laat staan af te lossen aan de steeds verder oplopende staatsschulden. Wij mogen dan denken de wijsheid in pacht te hebben, maar vergeleken met deze landen doen wij écht iets fout en goéd fout ! Het wordt in mijn ogen dan ook tijd dat we minder arrogant worden en leren van zowel onze eigen fouten als de blijkbaar veel betere werkwijze van landen, die zich niet in de problemen hebben gemanoeuvreerd ...

<-center>

Nóg een ‘walking disaster’

Gisteren zag u het rampzalige koersverloop van Wessanen in de afgelopen twee decennia. Vandaag heb ik over ongeveer dezelfde tijdsperiode de koersgrafiek van Heijmans, die er zo mogelijk nóg slechter voorstaat. Dat ligt er uiteraard altijd aan vanaf welk moment u eventueel bent in- of uitgestapt bij dit aandeel. Want bent u in de jaren 90 onder een tientje ingestapt en verkocht u dit vóór midden 2007, dan had u grof geld verdiend. Maar bent u ná midden 2007 ingestapt en heeft u de crash van 140 naar een tientje meegemaakt, dan bent u bijna geruïneerd ! De oorspronkelijke koers is uiteraard gemarginaliseerd door de enorme aandelenemissie, waardoor er een enorme top van 140 op de grafiek is gekomen. Mocht Heijmans ‘het huis’ in de komende jaren weer op orde krijgen, dan zijn er beperkte stijgingen mogelijk. Een omgekeerde aandelensplitsing behoort dan tot de mogelijkheden, maar die lijkt grafiektechnisch vooralsnog beperkt tot een stijging naar 40. Dat lijkt heel veel maar is nog steeds een decimering vanaf de top op 140. Toch kan dit interessant worden als de cijfers van vandaag aanleiding geven tot enig optimisme. Dat was de laatste jaren ver te zoeken bij dit fonds en daarom is stabilisatie het beste wat je daarin kunt verwachten. Met misschien een tikje groei in het laatste kwart van 2009 ...

W.Aslander

Dhr. Aslander is directeur en hoofd technische analyse van WAvisie, een beursdienst met de focus op de Nederlandse markt. Daar combineert men decennia aan ervaring met technische analyse (TA) en een goede nachtrust (risicobeheersing) in concrete analyses met aan- en verkoopmeningen in ECHTE portefeuilles. Meer informatie op www.wavisie.nl. Dhr. Aslander schrijft zijn dagelijkse columns voor www.wallstreetweb.nl geheel op eigen titel. Hij belegt al meer dan 20 jaar met TA als leidraad maar gebruikt op de achtergrond ook kwalitatieve-, kwantitatieve- en fundamentele analyse en andere analysetechnieken en -methodes. Het veelzijdige beleggingsprogramma Vestics is zijn TA-basis. In '06 werd hij 'Beste analist van Nederland' bij Guruwatch en in '06 én '07 hij werd 2 keer tweede bij de verkiezing tot "Beursgoeroe" (Blikopdebeurs). In 2007 werd hij tevens genomineerd bij de '25 beste beleggingsexperts van Nederland' van Goudenstier. In '08 werd hij vierde 'beursgoeroe 2008' bij Blikopdebeurs; de jury noemt zijn werk 'realistisch en veelzijdig'. Ook weet hij de 'flop-guru's' van Guruwatch structureel te vermijden ! Aslander geeft selectief lezingen over financieel-economisch gerelateerde onderwerpen in brede zin.

Noot: Deze column is een strikt persoonlijke mening; elke conclusie hierin is vrijblijvend en niet bedoeld als (professioneel) advies. Aan meningen danwel conclusies in deze column kan dan ook geen enkel recht of plicht worden ontleend. Controleer zelf of de inhoud voor u wel bruikbaar is, als u deze wilt toepassen. Posities van de schrijver zelf worden voor zover mogelijk steeds vermeld, maar kunnen per minuut, uur, dag, week of maand wisselen. Momenteel heeft hij geen posities.