Auteur: Wessel Aslander Datum: 08/03/2010 Categorie: Column

Onzekere factoren voor ’10 (10)

Als laatste in de serie ‘Onzekere factoren voor ‘10’ wil ik natuurlijk de situatie in eigen land als risicofactor noemen. Balkenende I-IV hebben de laatste acht jaar alleen ‘op de tent gelet’ zonder dat er serieuze vooruitgang is geboekt op de belangrijkste financiëel-economische dossiers waarmee ons land worstelt. Sterker nog: diverse door hem aangedragen onderwerpen zoals voortgaande innovatie hebben (naast het oprichten van een innovatieplatform) vrijwel geen handen en voeten gekregen; in acht jaar ! Uiteraard bedoel ik met innovatie niet financiële- maar industriële- en diensteninnovatie ! Nu stelt de situatie in ons land op mondiale schaal natuurlijk niet zoveel voor, al draait onze economie al wel tijden mee binnen de 20 grootste ter wereld en worden ‘we’ ook uitgenodigd bij bijvoorbeeld de G-20. Dat is een belangrijke positieve ontwikkeling die gekoesterd en ‘verdedigt’ moet worden, temidden van allerlei opkomende landen die ook in de G-20 willen en ons daar met relatief weinig moeite weer uit kunnen duwen.

Innovatie: altijd en overal, NIET (alleen) na een crisis

Om een vooraanstaande plaats in de wereld te houden zijn er voortdurend veranderingen en verbeteringen nodig om die plaats te ‘verdedigen’ tegen andere landen, die ook hoger op de ranglijst willen. Daarmee zeg ik niet dat ik het eens ben met deze ‘rat-race’, omdat er véél meer indicatoren dan alleen BBP zijn om  vooruitgang van een land te meten. Ik constateer simpelweg dat BBP een belangrijke maatstaf is om economische groei (voor wat deze ook waard is) te vergelijken met andere landen voor een snelle indruk. Want méér zegt het feitelijk niet; alleen iets over de grootte van de totale geldelijke productie van een land. Het verdedigen van zo'n positie moeten niet alleen maar plaatsvinden na een crisis, hoe goed de bedoeling ook eens om iets van die crisis te leren. Goede innovatie aan de hand van visie, daadkracht en doorzettingsvermogen dient elke dag en elk jaar plaats te vinden. En juist daar ging het fout in ons land, omdat we dit voor kennisgeving aan namen en er niet meer actief aan werkten. Er waren mooie woorden maar bitter weinig daden op dat gebied en allerlei initiatieven vanuit het bedrijfsleven (omdat de politiek het compleet af liet weten na de mooie woorden) smoorden met niets meer dan goede wil. Dat een dergelijke ontwikkeling zich uiteindelijk tegen je keert, is een economisch vaststaand feit en de nasleep van de crisis laat dat overduidelijk merken: wij hebben alleen maar groei dankzij de export met Azië !

Azie leerde wél van een eerdere crisis

Azië heeft zoals eerder geschreven na de Azië-roebelcrisis ontdekt hoe zwak zijn economische positie was geworden na een periode van heftige groei. Zij heeft deze zowel financieel als industrieel enorm versterkt en veel beter gereguleerd om te voorkomen, dat nieuwe ontsporingen de economische vooruitgang nogmaals konden hinderen. China is daarvan, ondanks een nog zwakkere financiële sector (waardoor risico's nog zeer divers en overal aanwezig zijn en de centrale bank ‘bovenop’ deze banken zit), natuurlijk het beste voorbeeld. Maar ook Zuid-Korea, India, Thailand etc zijn goede voorbeelden van landen, die hun lesje hebben geleerd. Arrogant als het Westen was hebben zij deze crisis voornamelijk afgedaan als een ver-van-mijn-bed-show, al gaf het faillissement van LTCM ze duidelijk aan dat er grote parallellen waren met de westerse financiële wereld en vooral: -denkwijze. Als er toen kritisch naar ‘onze’ situatie was gekeken dan had de conclusie moeten worden getrokken dat onze economieën té ver gedereguleerd was geraakt, zelfregulering in teveel gevallen te weinig werkte en allerlei fundamentele ‘eisen’ (b.v. R&D-uitgaven) verhoogd moesten worden. Op dat moment werd een enorme kans gemist om de westerse wijze van economische groei zeer kritisch tegen het licht te houden en sterk te verbeteren. Dat gold trouwens als geen ander voor de financiële sector, want na dat moment groeide de Nederlandse financiële sector zodanig hard, dat zij ‘too big to fail’ werd en in 2008 grotendeels gered moest worden.

Duurzame sterkte is steeds weer positie her-evalueren

Laatstgenoemde gebeurtenis bewijst de titel van déze alinea ! Want als de positie van de Nederlandse financiële sector in 1997-1998 en of rond de eeuwwisseling en of na de recessie van 2001-2003 en of in de groeifase 2003-2007 was geëvalueerd, dan was een redding zoals in 2008 opgetreden, niet nodig geweest. Ditzelfde geldt voor de totale economie die voortdurend geanalyseerd en indien nodig gecorrigeerd moet worden om het doel dat ons voor ogen staat, te kunnen bereiken. Nu was het eerste probleem dat alle vier de kabinetten Balkenende geen enkele visie hadden op de toekomst van ons land ! Het tweede probleem was dat zij veel zaken voor ‘vanzelfsprekend’ aannamen omdat men dacht dat zelfregulering en deregulering hiervoor wel zouden zorgen; zeer kortzichtig ! Het derde probleem is dat de kabinetten de opkomst van een nieuwe energiesector (duurzaam) negeerden en daarmee veel werkgelegenheid verloren. En het vierde probleem was dat de weinige geboden politieke richting gewoon niet werd uitgevoerd; het bekende “woorden maar geen daden”-verhaal. Dan gaat een economie zich steeds eenzijdiger ontwikkelen zoals in de recessie van 2001-2003 al te zien was; veel bedrijven werden toen oneerbiedig gezegd steeds meer ‘dozenschuivers’ en wisten weinig tot geen meerwaarde meer aan een product mee te geven. Dat werd pijnlijk duidelijk na de recente crisis, toen bleek dat de enige groei in onze economie kwam door de sterk aangetrokken handel met Azië ! Een dergelijke eenzijdige ontwikkeling mag dan nu positief hebben gewerkt; op langere termijn ‘leveren we ons uit’ aan Azië en zijn we amper nog in staat om zélf een stempel op onze economische toekomst te drukken. Daar maak ik me nóg drukker over dan de door de vertrokken Agnes Kant (SP) zo goed beschreven ‘onbestuurbaarheid’ die ons land bedreigt (die is er nl. al !)….

AEX; luistert prima !

Na de prachtige geslaagde terugtest op de dalende trend van de kredietcrisis (dubbele bodem waarvan de eerste direct ‘raak’ was en de tweede ter bevestiging; dubbele bodem = omkeerpatroon), veerde de AEX zoals aangegeven strak op. De afgelopen week was ronduit goed gezien de dik 6% winst die werd geboekt. Daarmee kwam het Damrak weer in de buurt van de vorige meest serieuze top op 343, die nu als weerstand fungeert. En gezien de indicatoren lijkt een winstname nabij 343 waarschijnlijk en kan die, afhankelijk van de heftigheid, tot 334 of zelfs 326,5 reiken. De winst sinds de geslaagde terugtest wordt dus net geen 10% en wordt pas verder uitgebouwd boven 343; mijn koersdoel boven 343 kent u en is hartstikke valide. Totdat 343 wordt overwonnen is het nu afwachten welke mate van tijdelijke winstname er rond 343 optreedt en zodra deze voorbij is, ontstaat er opnieuw een ideaal koopmoment. Want dat die 343 uiteindelijk gaat sneuvelen, staat voor mij als een paal boven water; de vraag is alleen nog “wanneer” ?

W.Aslander

Dhr. Aslander is directeur en hoofd technische analyse van WAvisie, een beursdienst met de focus op de Nederlandse markt. Daar combineert men decennia aan ervaring met technische analyse (TA) en een goede nachtrust (risicobeheersing) in concrete analyses met aan- en verkoopmeningen in ECHTE portefeuilles. Meer informatie op www.wavisie.nl. Dhr. Aslander schrijft zijn dagelijkse columns voor www.wallstreetweb.nl geheel op eigen titel. Hij belegt al meer dan 20 jaar met TA als leidraad maar gebruikt op de achtergrond ook kwalitatieve-, kwantitatieve- en fundamentele analyse en andere analysetechnieken en -methodes. Het veelzijdige beleggingsprogramma Vestics is zijn TA-basis. In '06 werd hij 'Beste analist van Nederland' bij Guruwatch en in '06 én '07 hij werd 2 keer tweede bij de verkiezing tot "Beursgoeroe" (Blikopdebeurs). In 2007 werd hij tevens genomineerd bij de '25 beste beleggingsexperts van Nederland' van Goudenstier. In '08 werd hij vierde 'beursgoeroe 2008' bij Blikopdebeurs; de jury noemt zijn werk 'realistisch en veelzijdig'. Ook weet hij de 'flop-guru's' van Guruwatch structureel te vermijden ! Aslander geeft selectief lezingen over financieel-economisch gerelateerde onderwerpen in brede zin.

Noot: Deze column is een strikt persoonlijke mening; elke conclusie hierin is vrijblijvend en niet bedoeld als (professioneel) advies. Aan meningen danwel conclusies in deze column kan dan ook geen enkel recht of plicht worden ontleend. Controleer zelf of de inhoud voor u wel bruikbaar is, als u deze wilt toepassen. Posities van de schrijver zelf worden voor zover mogelijk steeds vermeld, maar kunnen per minuut, uur, dag, week of maand wisselen. Momenteel heeft hij geen posities.